[Rancangan ini mungkin tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun]
[Budi bicara penonton adalah dinasihatkan]
SUB By iQIYI OLEH ~~== ANANG KASWANDI ==~~ Follow My IG @Anang2196_sub_indo
[- Siapa nama awak? - Gong Ji-chul.]
[Saya harap tak ada siapa sakiti awak dalam kehidupan awak yang seterusnya.]
[Saya, Cha Hyung-bin, bersumpah dengan nyawa saya]
[akan lindungi bakal isteri saya, Jung Ha-eun, hingga ke akhir hayat.]
[Dia nampak macam lihat mimpi ngeri menjadi nyata.]
[Apa yang membuatkan mereka mula membunuh lagi?]
[Kenapa awak jadikan saya begini?]
[Tapi sebaik saja awak mula membunuh,]
[awak takkan dapat berhenti.]
[Jangan mati. Biar saya akan cari jantung untuk awak.]
["Mati otak dan mati jantung adalah berbeza."]
["Jantung boleh terus berdegup walaupun selepas mati otak."]
[Pergi minta maaf pada Sung-ho.]
Awak ditahan kerana membunuh Yoon Jung-hee dan 10 wanita lain.
[Tubuh kita mati dan hilang, tapi jiwa kita dilahirkan semula.]
[Cha Hyung-bin, saya harap saya boleh jadi awak sekali saja.]
[Gong Ji-chul serang doktornya dan larikan diri dari institut.]
[Masukkan dia dalam senarai dikehendaki.]
[Tolong tunggu sedikit lagi. Saya akan berikan jantung saya.]
[Gong Ji-chul. Saya dah cakap saya akan bunuh awak kalau awak jumpa dia lagi.]
Tidak!
Tolong selamatkan Ha-eun.
[Awak tak akan boleh dilahirkan semula.]
Chun Jong-bum?
Nampaknya, Jong-bum memang seorang psikopat.
[Tangan yang mesra dan kuat.]
Ini deja vu apa?
Nampaknya awak dah biasa jatuh dalam dakapan lelaki.
[Itulah yang saya rasa]
[daripada dia.]
[Mereka jumpa rangka di Sungai Dong.]
[Tulang rangka itu terkena cahaya matahari ketika musim bunga yang panas.]
[3 April 1983.]
Adakah ia tarikh kahwin?
Mungkin tarikh kali pertama dia nampak bakal isterinya.
[Apa yang berlaku 30 tahun lalu?]
Saya janji akan tolong awak cari muka awak.
[Saya akan cari dan berikan dia cincin itu.]
Buku yang digemari oleh mumia yang
["Wuthering Heights"]
diikat dengan tali merah itu.
[Semua orang temui takdir mereka pada masa yang tepat.]
[Apabila tiba masanya, takdir awak akan tiba]
[dan awak juga akan temui takdir awak.]
[Ada seseorang cedera parah di sini, tolong datang cepat.]
[Darah ada di mana-mana.]
[Seseorang akan mati di sini.]
[Ketika itulah saya mula nampak]
[darahnya.]
[Perkhidmatan Forensik Negara]
Saya berfikir dari Sungai Dong lagi,
bukankah kita pernah berjumpa sebelum ini?
Isnin lepas pada pukul 9:33 pagi,
awak dijadikan tebusan di Mapo.
Mapo? Saya?
Saya berunding dengan lelaki itu.
Awak hampir mati.
"Hampir mati"?
Awak sebagai pendakwa tak buat apa-apa?
Saya tak ada masa ketika itu
dan sekarang pun sama.
Apa kata kita perkenalkan nama kita kepada satu sama lain?
Saya Jung Sa-bin, Pendakwa Kim Soo-hyuk.
Saya akan ingat, Cik Jung Sa-bin.
Masih berbau formalin.
Arah sana. Pakai kot makmal dan cuci tangan sebelum masuk.
Ini bilik autopsi. Saya akan berada di dalam.
Baik, cik.
Siapa dia?
Aduhai, takutnya saya!
Saya tanya, siapa dia?
Apa?
Dia cuma salah seorang pelajar saya.
Dia datang sebagai pembantu untuk hari ini.
Yakah?
Mumia itu telah menjadi rangka dalam masa sehari saja.
Entah bagaimana rupanya ketika dia masih hidup.
Dari segi struktur, wajahnya agak kacak.
Muka dia kecil dan berketinggian dalam 183 sentimeter.
Bahunya luas macam perenang.
Tapi, saya tak tahu bagaimana rupa raut wajahnya.
Awak nak dengar kisah di sebaliknya?
- En. Hei. - "En. Hei"?
Itu nama gelaran mumia ini.
En. Hei sedang menuju ke dewan perkahwinan
bersama cincin untuk tunang dia dalam tangannya ketika dia mati.
Awak tak apa-apa?
Profesor Yu, bukankah bedah siasat ini dilakukan secara tertutup?
Saya ajak dia
sebab ini kes yang istimewa.
Kes ini belum selesai. Mana boleh sesiapa saja masuk?
Pembantu pelajar dapat tiga kali peluang untuk turut serta.
Saya akan hubungi awak semula lain kali, maafkan saya.
Tak bolehkah saya tengok dari sana?
- Tolong pergi. - Baiklah.
Andaikan ini wanita yang Byun Sung-hoon bunuh sepuluh tahun lalu.
Biarkan tikaman di dada dan perut di tempatnya,
dengan tengkorak yang hancur sepenuhnya dan tak boleh diselamatkan.
Apa awak cakap?
Ini mayat yang tak dikenali. Kita patut gunakannya.
Kita hanya boleh jatuhkan hukuman seumur hidup jika kesalahannya bertambah teruk.
Awak boleh beri keterangan untuk perbicaraannya, bukan?
- Apa? - Kita tak boleh buat begitu.
Matlamat kita adalah buat model 3D bagi mengenal pasti tengkorak.
Keluarga pemilik tengkorak ini masih percaya yang lelaki itu cuma hilang.
Bukankah awak senasib dengan saya?
Sebenarnya...
Awak nak palsukan identiti tengkorak?
Berani awak hina orang yang dah mati? Awak nak masuk penjara disebabkan ini?
Penjara?
Awak rasa kenapa En. Hei muncul di depan saya selepas dia mati?
Dia minta untuk didengari.
Dia mahu kembali ke pangkuan orang tersayang.
30 tahun sudah berlalu dan keluarga dia mungkin sudah putus asa.
Profesor Yu, pastikan perempuan ini tandatangan perjanjian sulit.
"Wanita ini"? Saya pemeriksa perubatan.
Pastikan Cik Jung Sa-bin tutup mulut.
Saya dah cakap, saya pemeriksa perubatan.
Baiklah, En. Kim Soo-hyuk.
Hantar keputusan itu kepada saya dan sedia untuk beri keterangan.
Saya pergi dulu.
Mungkin awak tak dengar dengan jelas.
Baiklah.
Kalau begitu, kembalikan cincin dan buku dia kepada saya.
Kedua-duanya milik dia.
Kalau awak belum baca buku itu, inilah peluang awak.
Menjengkelkan betul.
["Wuthering Heights"]
[Perkhidmatan Forensik Negara]
Tarikh terbitan pun dah dipadamkan.
Apa ini?
Nampak macam setem.
Mungkin ia dari kedai buku.
"Kalau semua orang mati dan dia kekal,"
"saya patut terus hidup."
"Tak kiralah apa pun asal jiwa kami,"
"jiwa saya dan dia adalah sama."
"Dia lebih menyerupai saya berbanding diri saya sendiri."
Apa yang awak buat?
Itu yang saya nak tanya.
Aduhai.
Apa? Awak berikan ini kepada saya.
[Perkhidmatan Forensik Negara Jung Sa-bin]
Baiklah, ambil ini. Awak ubah fikiran
macam formalin.
Saya nak ambil pen semula. Itu saya punya.
Ini nasihat untuk awak.
Apabila awak lihat seseorang dalam bahaya, biarkan saja.
Atau awak yang akan mati.
Baiknya awak sebab risaukan saya.
Lelaki itu!
Adakah jantung saya berdegup disebabkan lelaki formalin itu?
Aduhai.
Maaf, tentu lama awak tunggu.
- Awak di mana? - Saya di depan bilik bedah siasat.
Saya rasa saya terjatuhkan pen di sana,
boleh awak pulangkan semula kepada saya?
[Kenapa semua orang cari pen mereka hari ini?]
Pen?
Mari lihat di mana ia.
Ini pun dia.
[Andaikan]
[ini wanita yang Byun Sung-hoon bunuh sepuluh tahun lalu.]
[Biarkan tikaman di dada dan perut di tempatnya,]
[dengan tengkorak yang hancur sepenuhnya dan tak boleh diselamatkan.]
[Apa awak cakap?]
[Ini mayat yang tak dikenali. Kita patut gunakannya.]
[Kita hanya boleh jatuhkan hukuman seumur hidup jika kesalahannya bertambah teruk.]
[Awak boleh beri keterangan untuk perbicaraannya, bukan?]
[Kerja Suruhan Bangunan Pureun]
[Bangunan Pureun]
Helo.
Saya dah hantar duit kepada awak. Terima kasih.
Ais itu tak cair walau sedikit pun.
Awak memang bagus.
Si comel,
mari sini.
Awak nak minum dengan saya?
Saya akan beri awak bayaran untuk tiga bulan awak.
Saya akan berkahwin dalam seminggu lagi
dan mahu adakan parti bujang dengan awak.
Saya akan pilih tempat.
Awak akan diberi masa dua jam sebaik saja kita duduk.
Okey, tunggu saya.
Maaf, saya tahu awak sibuk.
Mak boleh cakap macam biasa dengan saya.
Saya akan buat begitu apabila awak dan Sang-a
berkahwin.
Saya rasa kita patut kekalkan formaliti sekarang.
- Berikan saya espreso tanpa buih. - Baik, puan.
["Rahsia-rahsia Pembunuh"]
Buku itu sudah diterbitkan?
Tapi perlukah orang tahu rahsia yang dipegang oleh pembunuh?
Manusia bukan pembunuh sejak lahir lagi.
Ular tedung memang dilahirkan begitu. Ia tak dibesarkan untuk jadi pembunuh.
Kalau kita tak patahkan kepalanya sebelum ia mula membunuh,
ia akan jadi berbisa.
Awak tahu Gong Ji-chul yang menulisnya, bukan?
- Gong Ji-chul? - Awak pura-pura tak tahu.
Ketua Pendakwa Chun akan berang
apabila awak sebut tentang Gong Ji-chul.
Awak rapat dengan dia, bukan?
Awak jumpa saya untuk jumpa Ketua Pendakwa Chun lagi.
Saya selalu tertanya-tanya
tentang hubungan kamu berdua.
Jadi?
Awak fikir kami ini apa?
Saya akan tunggu sampai puan sendiri beritahu saya.
Awak tahu tak?
Ketua Pendakwa Chun mempunyai anak yang selalu timbulkan masalah.
- Jadi? - Bukankah ironi
anak dia budak jahat
sedangkan Ketua Pendakwa Chun dikenali dengan sifat dinginnya kepada pembunuh?
Ia memang ironi.
Isterinya fikir,
dia mati pucuk, jadi isterinya cari penderma sperma.
Tapi dia dapat sperma yang teruk.
Puan,
nampaknya puan beritahu saya semua ini
sebab puan mahu saya buat sesuatu,
tapi jangan cuba kawal saya.
Saya tak mudah dan juga tak baik.
Saya tak jual diri saya kepada orang lain.
Saya tahu
yang awak keluarkan waran sesuka hati.
Tapi Pendakwa Kim,
saya tahu awak benci orang yang sakit mental.
Itulah anak Ketua Pendakwa Do.
Dia jenis lelaki yang awak paling benci.
[Saya jumpa dia semasa dia lebih muda.]
[Nama dia...]
[Oh, ya. Disebabkan saya kenal Ketua Pendakwa Chun,]
[mungkin dia beri nama baru kepada anaknya.]
[Laporan Kes]
"Seorang pelajar perempuan sekolah menegah dari Sekolah Alternatif Somang"
"hilang selama 40 hari."
"Kim Jung-hun dari Sekolah Alternatif Somang, berusia 18 tahun."
"Dia kurung, merogolnya dengan orang lain dan bakar bangunan itu."
"Mayat yang dipotong-potong dari Sekolah Rendah Unjin."
"Eom Yun-hui dari Sekolah Rendah Unjin, 12 tahun, ketagih permainan video."
"Dia menculik murid sekolah rendah bersama rakan subahat dan memotong mayat."
"Keganasan kolektif."
"Merakam perbuatan merogol."
"Selepas bunuh pelajar sekolah menengah, dia tinggalkan mayat itu."
"Chun Eun-woo. 15 tahun."
"Selepas menolak gadis itu jatuh hingga mati,"
"dia tinggalkan mayat di dalam bangunan yang ditutup selama tiga hari."
"Budak lelaki yang habiskan masa tiga hari dengan mayat itu."
[Maklumat suspek: Nama, Chun Eun-woo, 15 tahun.]
Muka dia macam biasa dilihat.
Awak perlu minum semua alkohol di restoran ini hari ini.
Selepas itu, barulah saya pindahkan wang kepada awak.
Nampaknya awak nak buat duit.
Kalau ikutkan rupa awak,
awak akan dapat 10,000 dolar hanya dengan duduk di situ tanpa angkat jari.
Duit?
Saya buat begini sebab saya suka kerja sambilan ini.
Kenapa awak suka buat kerja suruhan?
Orang tak akan pandang saya.
Awak seorang yang pelik.
Boleh awak pinjamkan telinga awak hari ini?
- Sebab itulah saya datang. - Apa?
Mari jadikan pertemuan ini untuk kali yang terakhir.
Silakan. Cakaplah.
Awak masih belum matang, tapi awak buat saya inginkannya.
[Maklumat suspek: Nama, Chun Eun-woo, 15 tahun.]
Chun Eun-woo, awak hargai memori pembunuhan awak.
[Nama, Chun Eun-woo, 15 tahun.]
[Perkhidmatan Pendakwa]
Ini tentang apa, ketua?
Ada pembunuhan di Bangunan Pureun pada waktu fajar.
Saya mahu awak ambil alih kes ini.
Tapi saya sedang kendalikan kes Byun Sung-hoon...
Pembunuh ini jauh berbeza dengan Byun Sung-hoon.
Dia dah mati 30 tahun lalu.
Saya pakaikan dia penutup mata.
Tapi ada orang mengajuk dia.
Awak maksudkan Gong Ji-chul?
Semua orang di organisasi tahu tentang awak palsukan autopsi tulang
untuk kes Byun Sung-hoon.
Saya akan uruskannya.
Sebagai ganti usaha saya, awak akan uruskan kes Bangunan Pureun.
Saya akan hantar detektif yang tahu banyak tentang Gong Ji-chul untuk awak.
[Dilarang masuk, Kawasan Polis, Dalam Siasatan]
[Dia pernah tulis nama mangsa dan tarikh pada payung kuning.]
[Ini tandatangan Gong Ji-chul.]
Hati-hati. Awak tak boleh sentuh tempat kejadian sesuka hati.
Saya pernah nampak 32 tahun lalu semasa pemeriksaan lokasi jenayah.
Ia tandatangan yang sama dengan lelaki dari 32 tahun lalu.
Ini juga modus operandinya.
Itu awakkah, Detektif Cha Hyung-bin?
Bukankah awak Detektif Cha? Detektif Cha!
- Tak mungkin. - Lepaskan saya.
Maksud saya, tak mungkin awak pelanduk dua serupa dia.
Awak mirip dia.
Awak minumkah sebelum bekerja?
Adakah awak makan bahan pengawet?
Atau awak puntianak? Adakah mereka bekukan awak?
Detektif Cha!
Saya Pendakwa Kim Soo-hyuk.
Pendakwa Kim Soo-hyuk?
Macam mana boleh jadi begini?
Suara awak pun sama macam suaranya.
Cakap dengan penyewa di sebelah, tingkat atas, bawah dan pengawal sekuriti.
Dia tinggalkan saya sendirian seperti yang Detektif Cha buat.
[KCSI, Forensik]
Dia dibunuh sekitar jam 1 pagi hari ini.
Dia ada parut di leher.
Dia mungkin buat tatu itu untuk tutup parut pembedahan.
Berdasarkan lokasinya, ia mungkin untuk kelenjar limpanya.
Parut pembedahan.
Hei. Itu pun awak.
Mangsa bekerja di bar sebagai pengiring.
Gadis yang bekerja di bar yang sama beritahu saya
pelajar perubatan yang buat kerja suruhan
sebagai kerja sambilan kerap datang ke rumahnya.
Kalau begitu, kita boleh jejaki telefonnya.
Mari periksa rakaman pengawasan dari bahagian penyelenggaraan.
Dia pergi tanpa saya sekali lagi.
Bangunan ini agak lama, jadi penyelenggaraannya tak mencukupi.
Kami juga hanya ada kamera pengawasan di laluan masuk tempat letak kereta
dan di dalam lif.
Sesiapa saja boleh masuk bangunan ini tanpa kad.
Hanya tiga orang yang dirakam dalam kamera pengawasan
pada masa kematian itu.
Tapi kita tak pasti kalau mereka saja dalam bangunan ini.
Mungkin ada sepuluh orang atau lebih. Jadi kita tak tahu lagi.
Betul.
Awak ada nampak lelaki yang buat kerja suruhan untuk Unit 1108?
Tentu dia datang ke sini setiap hari.
Saya sangat kenal dia. Semalam pun dia datang ke sini.
Pada pukul berapa?
Saya rasa dalam pukul 1 pagi.
[Pada masa itulah cucu perempuan saya keluar dari perpustakaan]
[Dia selalu hubungi saya apabila dia nak keluar.]
Hei, sayang.
Ya. Hati-hati dalam perjalanan pulang. Apa?
Okey. Baiklah.
Awak ingat mukanya?
Sudah tentu.
Budak kolej itu boleh jadi selebriti yang kacak. Saya ingat dia.
Dia sangat kacak dan tinggi.
Saya akan cari muka untuk rangka itu.
Tulang kering, dengar cakap saya.
Biar saya balut awak dengan tendon.
Saya akan letakkan daging pada awak dan saluti awak dengan kulit.
Apabila saya berikan awak nyawa, awak akan hidup.
Serpihan tulang terkecil pun boleh dibesarkan menggunakan digital
dan diiktiraf oleh program.
Biar saya lihat.
Rahang di bawah tulang pipi mungkin akan kelihatan begini.
- Patutkah saya tajamkan rahangnya? - Ya, buatlah. Tajamkannya.
Adakah mata ini akan berfungsi?
Dia ada garis kelopak matakah?
Saya dah dapat. Ini mesti mukanya.
Adakah lelaki ini seorang selebriti?
Selebriti kacak berusia 20-an yang hilang pada zaman 1980-an,
tak wujud.
Cuba lagi.
Betul. Ini tak berkesan.
Kita cuma ada 53 serpihan tulang.
Dengar sini. Selagi awak ada separuh muka dia, awak boleh siapkannya.
Dua pertiga daripada 53 serpihan itu terletak di sebelah kiri mukanya.
Mari cuba lagi. Okey?
Pergi cari serpihan tulang lagi.
Sebelum itu, saya takkan buat!
Lagipun, biarlah saya tidur! Tolonglah!
Biar betul.
Awak tak nampakkah lampu merah?
Lampu merah?
Dah tiga bulan lampu isyarat ini tak bertukar menjadi hijau.
Lagipun, awak profesor fakulti perubatan. Awak tak buta warna merah-hijau, bukan?
Saya tak nampak warna merah.
Saya tak boleh bezakan darah dan organ,
jadi saya ditakdirkan untuk menyukai tulang saja.
Lampu merah dah padam.
Saya ada soalan.
Apa dia?
Apabila badan seseorang mereput di bawah tanah,
adakah tanah akan bertukar warna?
Apa?
Awak tentu selalu pergi ke tapak penggalian.
Saya cuma nak tahu.
Begitu. Untuk jawapannya,
apabila tubuh kita mereput di bawah tanah,
tanah akan jadi lebih gelap berbanding tanah lain.
Apabila mangsa ditembak mati atau terlibat dengan kes-kes berpeluru,
tanah akan jadi perang muda.
Tapi kenapa awak nak tahu tentang itu?
Jadi, baju mereka macam mana?
Tidakkah baju mereka rosak apabila mereka ditanam?
Contohnya, baju yang dibuat daripada sutera...
Kalau tanah ini beralkali, sutera akan rosak dengan mudah.
Kalau tanah itu berasid, kapas akan rosak dengan mudah.
Kenapa awak tanya?
Saya nak tahu.
Oh, ya.
Bila pameran yang saya hantarkan kepala itu bermula?
Kami akan buat persediaan untuk buka pameran malam ini. Awak nak datang?
Nampak macam awak kekurangan pekerja.
Saya pergi dulu. Jumpa di kelas nanti.
Itu jelas sekali tanah berasid dari bukit.
Apa yang saya fikirkan?
[Saya Detektif Ju In-do, orang yang telefon tadi.]
Tuan, Im Hwa-yeong pelanggan tetap di sini.
Pemilik itu kata dia ada melihatnya pada hari dia mati.
Awak ingat dia datang dengan siapa hari itu?
Dia cakap sesuatu yang pelik hari itu, jadi saya ingat semuanya dengan jelas.
Saya masih ingat lelaki yang bersama dia.
Tapi yang peliknya, dia menangis.
Pada mulanya, saya sangka lelaki itu buat dia menangis.
Dia menangis?
- Puan. - Ya?
- Boleh beri sebotol soju lagi? - Baiklah.
- Nah. - Terima kasih.
Saya bawa dia ke hospital
sebab dia tak berhenti menangis.
Doktor beritahu saya dia ada penyakit biliari apa entah.
Dia menangis sepanjang hari.
Dia lebih seperti objek berbanding manusia.
Objek yang tak henti-henti berbunyi.
Dan ia terasa seperti
saya lebih lega kalau dia senyap.
Atresia biliari?
Entahlah. Mungkin.
Aduhai, siapa peduli?
Mari kita minum.
Minum.
Jadi awak bunuh dia?
Macam mana awak bunuh dia?
Apabila saya bunuh dia,
saya pastikan dia pakai baju yang cantik.
Pakaian sutera yang sangat mahal.
Saya harap dia takkan
dapat ibu seperti saya
dalam hayat akan datang.
[Saya tak tahu sama ada dia reka semua itu untuk goda dia.]
Tapi dia asyik mengarut saja.
Mereka balik bersamakah? Mereka balik pada pukul berapa?
Saya tak pasti. Mungkin sekitar pukul 12:00 malam.
Saya ada teringat benda lain.
Dia tak boleh berjalan dengan betul,
jadi saya ingat lelaki itu nak bawa dia ke motel, tapi dia hantar balik.
Saya dah terima log panggilan telefon Im Hwa-yeong, tuan.
Saya dah periksa semua nombor telefon yang dia selalu hubungi.
Ada nombor telefon lelaki yang dia simpan dalam aplikasi penghantaran.
[Nombor dia 0108960.]
[Saya telefon untuk minta khidmat penghantaran.]
Siapa itu?
[Tengoklah sendiri.]
Cik Namgung Ju-hye mahu saya hantarkan ini kepada awak.
- Okey. Terima kasih. - Awak perlu bayar 50 dolar.
[Kekasih Mati dan Hidup Semula: Arkeologi, Rangka Si Mati]
Lelaki dari bilik bedah siasat itu?
Maksud bunga ini ialah "cinta abadi".
Ia sesuai dengan pameran itu, jadi saya beli.
Jung Sa-bin?
Cari nombor telefon pekerja sambilan itu.
[Saya akan periksa rangkaiannya.]
[Bukan KR atau LC.]
[Ia SKP.]
[Dia mendaftar pada Mei 2015]
[Nama dia Chun Jong-bum.]
[Dia lahir pada 14 Februari 1998.]
"Chun Jong-bum"?
Ada suspek lainkah?
[Kediaman Im Hwa-yeong tak ada sistem keselamatan yang baik.]
[Jadi kami masih mencari suspek lain.]
[Tapi buat masa sekarang, dia suspek yang paling berkemungkinan.]
Saya nak awak siasat apa yang dia buat sehari sebelum kejadian itu.
Saya juga renung pada rangka seperti itu apabila pertama kali melihatnya.
Saya akan renung sampai saya boleh nampak muka dia.
Awak nampak tak?
Nampak apa?
Awak kata awak renung sampai awak nampak muka dia.
Tentulah saya boleh nampak.
Kawan saya seorang pereka grafik genius
yang lukis semula wajah seseorang menggunakan rangka wajah.
Saya teruja apabila akhirnya saya dapat lihat wajah rangka itu.
Apa gunanya
melihat wajah orang mati?
Saya dapat lihat kehidupan seseorang.
Walaupun mereka dah mati,
saya masih boleh berhubung dengan mereka jika saya lihat muka mereka.
Apa katanya?
Seorang isteri menulis surat cinta kepada suaminya yang mati.
Ia tertulis dalam abjad Korea, jadi mereka mungkin orang biasa.
Nama dia... Ia tertulis "Mak Yeon".
Mereka juga jumpa kasut jerami yang dibuat daripada rambutnya dalam kubur suaminya.
Apa yang dia tulis?
Awak nak tahu?
- "Encik Hei." - "Encik Hei"?
Itu nama panggilannya. Mereka hidup ketika Dinasti Joseon.
"Encik Hei."
"Saya tertanya-tanya jika pasangan lain mencintai satu sama lain seperti kita."
"Kita berjanji untuk mencintai satu sama lain sehingga kita tua"
"dan berjanji untuk mati bersama-sama."
"Awak tidak lagi bernyawa."
"Jadi awak takkan tahu betapa sedihnya saya kehilangan awak."
"Baca surat ini dengan teliti"
"dan muncul dalam mimpi saya"
"supaya saya boleh jumpa awak."
"Encik Hei."
"Saya yakin kita akan bertemu di dalam mimpi."
"Datanglah dalam mimpi saya."
"Saya ada"
"terlalu banyak perkara yang saya nak beritahu awak."
Saya selalu menangis setiap kali dengar cerita tentang orang mati.
Biar saya kemas. Awak baliklah.
Baiklah. Saya pergi dulu.
Chun Jong-bum.
Ke mana awak pergi
jam 10:00 malam pada 9 Mac hingga 2:00 pagi esoknya?
Di mana awak ketika empat jam itu?
Beri saya alibi awak untuk buktikan di mana awak berada.
Saya tahu awak seorang pendakwa.
Tapi sekurang-kurangnya beritahulah nama awak sebelum bertanya.
Saya menyiasat kematian Im Hwa-yeong.
Im Hwa-yeong.
Awak kenal dia, bukan?
Awak siasat kematian Im Hwa-yeong?
Reaksi kamu semua sama.
Ada orang nampak awak masuk ke kediamannya pada hari dia mati.
Kami berpisah pada waktu tengah malam.
Saya tak tahu pekerja sambilan juga minum dengan klien mereka.
Tugas saya ialah minum dengan dia pada hari itu.
Awak tak nampak terdesak untuk cari duit.
Patutkah saya beritahu awak apa sebenarnya yang awak mahukan?
Awak senyumkah?
Ada orang mati dan awak boleh tersenyum?
Hei.
Awak.
Awak Chun Eun-woo, bukan?
Saya rasa awak guna jawatan awak untuk buat banyak perkara.
Tentu awak sangat sibuk. Tapi awak siasat latar belakang saya?
Awak kena belajar jawab soalan.
Saya cuma nak jawapan "ya" atau "tidak".
Saya memang susah nak belajar.
Apa perasaan awak apabila bersama mayat selama tiga hari?
Berhenti merenung begitu. Awak menakutkan saya.
Saya cuma tanya atas dasar ingin tahu.
Apa kata awak alaminya sendiri?
Awak seorang pendakwa.
Bilik autopsi penuh dengan mayat.
Ya, saya akan cuba.
Tapi, saya tak pasti jika saya akan rasa seperti awak.
[Saya Byun Sung-hoon.]
[Boleh awak datang jumpa saya tengah hari esok?]
Tak guna.
[Balai Polis Barat Seoul]
Maaf, tuan.
Saya tak lena tidur malam tadi.
Yakah?
Mulai sekarang, awak boleh bercakap dengan peguam saya.
Dia peguam sivil yang terkenal.
Tentu awak tak kenal dia.
Klien saya kata dia membunuh
cuma seorang.
Ia kematian yang tidak disengajakan.
Kami tangkap dia membeli alat untuk membunuh
- dan awak kata ia tidak disengajakan? - Dia beli peralatan
untuk baiki rumahnya.
Saya dengar awak terfikir untuk menuduh klien saya bersalah
atas pembunuhan tujuh orang.
Awak juga mahu menuduh dia sebagai pembunuh
bagi mayat yang dah mati 30 tahun lalu, bukan?
Menurut klien saya,
mayat itu ditemui dengan sebuah buku.
Dan awak tuduh klien saya atas kematian orang itu.
Inilah yang dipanggil penyalahgunaan kuasa kerajaan.
Awak ada bukti?
Bawakan saya mayat itu.
Kalau saya benar-benar bunuh dia,
sepatutnya ada mayat.
Mayat!
Faham?
Aduhai, awak pekakkah?
Saya ingin tahu sesuatu.
Kenapa ada tatu kucing di lengan awak? Awak sengaja nak tunjuk kepada seseorang?
Apa?
Kucing itu?
Tiada gadis yang awak pernah bunuh lebih rendah daripada awak, bukan?
Tapi yalah, mesti semua perempuan lebih tinggi daripada awak.
Tak guna.
Saya pasti awak juga pernah dibelasah oleh perempuan.
Dulu saya kenal seorang lelaki begitu di sekolah.
Dia besar, tapi dia selalu dibelasah oleh perempuan dan menangis.
Ada perempuan yang ambil duit dia juga.
Tapi si sedih itu balik dan belasah anjing peliharaannya
serta adik perempuannya.
Saya dah faham sekarang.
Sebab itukah awak mula bunuh orang? Sebab perempuan belasah awak?
Tak guna!
Cari siapa yang bayar peguam Byun Sung-hoon.
Saya akan takutkan dia.
Itu akan buat Kim Soo-hyuk kekal dengan kes ini hingga ke akhirnya.
Kalau dia tak putus asa, dia hanya akan terluka.
Yakah? Macam mana awak nak takutkan dia?
Awak nak kelar dia? Atau awak nak cabut gigi dia?
Atau kita patut potong badannya saja?
Betulkah awak bunuh tujuh orang?
Ibu saya beritahu saya
supaya menjadi nombor satu dalam apa saja.
Dan saya akan kalahkan Gong Ji-chul.
Gila.
Kenapa saya tak boleh nampak
satu huruf pun?
Ia akan menyuluhkan cahaya ke atas bahan
dan bantu kita baca dakwat tulisan yang meruap atau hilang warnanya.
Ia proses pemulihan digital.
Kalau ini dari 30 tahun lalu,
kita mungkin dapat baca kesan dakwat.
Apa? Apa ini?
Entahlah. Nampak macam cap.
Saya rasa saya boleh tahu identiti mumia dari Sungai Dong.
Saya dah jumpa bukti kukuh.
"Bukti kukuh"?
Ikut saya dan awak akan tahu nanti.
Awak di mana?
- Masuklah. - Okey.
Pakai tali pinggang keledar.
Ini cap kedai buku dari buku yang kami jumpa bersama mumia.
Sebuah kedai buku bernama Masa Depan Lalu hanya wujud di Silim-dong,
Anam-dong dan Sungai Cheonggye.
Awak tak mahu putus asa?
Baiklah. Tapi adakah mumia itu masih hidup?
Dia dah mati 30 tahun lalu.
Awak nak orang lain cedera disebabkan orang yang dah mati?
Saya maksudkan Byun Sung-hoon, pembunuh yang masih hidup.
Kalau dia dibebaskan, dia akan bunuh orang lagi.
Saya tak berminat tentang hal lain.
Saya hanya fikirkan tentang rangka yang kita jumpa.
Jadi? Katakanlah awak tahu identiti orang yang dah mati.
Awak rasa awak boleh cari pesalah itu?
Untuk apa? Supaya awak boleh dengar permohonan maaf?
Dengar sini. Awak pernah kehilangan orang yang disayangi?
Saya cuma nak tunaikan janji saya.
Dia cuba untuk pastikan cincin itu selamat walaupun dia dah mati.
Jadi saya akan pastikan ia bertemu pemiliknya.
Baiklah. Kita ikut cara masing-masing.
Byun Sung-hoon yang bunuh mayat itu.
Saya akan terus salahkan dia
untuk semua mayat tak dikenali yang saya jumpa mulai sekarang.
Maaf, boleh hentikan kereta? Saya nak turun.
Hei!
Pendakwa Kim, bangun. Tolong jangan mati.
Bangun. Bangunlah!
Ada orang cedera teruk di sini. Tolong datang cepat.
Ini... Di mana tempat ini?
Seseorang akan mati.
Dia... Dia berdarah terlalu banyak.
Ada terlalu banyak darah.
[Ketika itulah saya mula nampak]
[darahnya.]
"Kalau semua orang mati dan dia kekal, saya patut terus hidup."
"Tak kiralah apa pun asal jiwa kami,"
"jiwa saya dan dia adalah sama."
Muka surat 73.
Awak asyik beli buku yang sama.
["Wuthering Heights"]
Saya akan gunakan ungkapan itu
untuk melamar.
[Inilah rupa dia.]
[Matanya, hidung dan bibirnya.]
[Saya rasa saya jatuh cinta pandang pertama.]
"Encik Hei."
"Saya tertanya-tanya jika pasangan lain mencintai satu sama lain seperti kita."
"Kita berjanji untuk mencintai satu sama lain sehingga kita tua"
"dan berjanji untuk mati bersama-sama."
"Awak tidak lagi bernyawa."
"Jadi awak takkan tahu betapa sedihnya saya kehilangan awak."
"Baca surat ini dengan teliti dan muncul dalam mimpi saya"
"supaya saya boleh jumpa awak."
"Encik Hei."
"Saya yakin kita akan bertemu di dalam mimpi."
"Datanglah dalam mimpi saya."
"Saya ada terlalu banyak perkara yang saya nak beritahu awak."